เคยมั้ย...

ที่ฝัน เป็นเรื่องเป็นราว คล้ายนิทาน

ลองอ่านดูสิ สิ่งที่เราฝัน ....

.... กาลครั้งหนึ่ง มีเจ้าหญิงพระองค์หนึ่ง ถูกขังอยู่บนหอคอยสูง

และมีมังกรร้ายคอยเฝ้า ไม่ให้มีใครมากล้ำกราย

มังกรร้ายในนิทานส่วนใหญ่ คือสมุนของแม่มด แต่นี่ไม่ใช่?

แม่มด บอกเจ้าหญิงว่า เจ้าจะต้องตายภายในสิบปี

เจ้าหญิงเฝ้ารอ คอยว่าจะมีเจ้าชาย ปรากฎตัว มาช่วยพระองค์

ทุกๆปี จะมีเจ้าชายมาช่วย ปีละ 1 คน

แต่ไม่มีสักพระองค์เดียวที่รอด จากคมเขี้ยวมังกรร้าย

ปีที่ 9 แล้ว...

พระองค์ยังทรงรอ... ในระหว่างรอ นั้น

พระองค์ทรงรู้สึกแปลกๆ ทรงสังเกตท่าทีของมังกรร้าย

ที่แสดงออกต่อหน้าพระพักตร์

มันมีอะไรแปลกๆ...

มังกรดูเชื่อง,มังกรที่ควรจะดุร้าย กลับอ่อนโยนเมื่ออยู่ต่อหน้าพระองค์

ทุกๆวัน จะมีอาหารและผลไม้ ถูกจัดอย่างเรียบร้อยไว้บนโต๊ะ

จะมีน้ำสะอาด คอยให้พระองค์มาสรงน้ำ

ใครนะ ที่เป็นคนจัดการเรื่องเหล่านี้?

.....

.....

วันหนึ่ง ปีที่ 9 มีเจ้าชายองค์หนึ่ง ฉลองพระองค์เป็นสีดำ

ท่าทางน่าเกรงขามอย่างยิ่ง ,เจ้าหญิงรู้สึกมีความหวังขึ้นมา

มังกรร้าย เข้ามาประจันหน้า คำราม

การต่อสู้อันดุเดือดเริ่มต้น...และจบลง ฝ่ายมังกรกำลังจะปราชัย

แต่ทันใดนั้นเอง เจ้าหญิงสังเกตเห็นสิ่งผิดปกติ...

ก่อนที่เจ้าชายจะปักดาบกลางอกมังกรร้าย

เจ้าหญิงทรงร้องตะโกน ห้าม, เจ้าชายหันไปหาเจ้าหญิง

จังหวะนั้น มังกรร้ายได้สติ พุ่งปลายหาม ที่คมดั่งหอก เข้าปะทะ เจ้าชาย...

ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก ...สุดท้ายมังกร เป็นฝ่ายมีชัย

เจ้าหญิงตกใจมาก ร่ำไห้ โทษตัวเอง

มังกรร้ายหันไปมองเจ้าหญิง ... แล้วเดินเข้าปราสาท ...น้ำตานองหน้า

บาดแผลที่มังกรได้รับนั้นสาหัสนัก คงต้องพักสักระยะ

เจ้าหญิง แค้นใจ มังกร

จึงออกอุบายตีสนิทมังกร

ปีนั้น ปีที่ 9 มังกรกับเจ้าหญิง ดูเหมือนจะเป็นมิตรต่อกัน

แผลฉกรรจ์บริเวณไหล่ขวา ตอนนี้เป็น แผลเป็น...เจ้าหญิงสังเกต

....

....

ปีที่ สิบ ปีสุดท้ายของคำสาป

เจ้าชายรูปงาม ขี่ม้าขาว ท่าทางองอาจ มาเยือน

มังกรร้ายยังไม่หายดี แต่แผลเท่านี้ เล็กน้อย

ทั้งสอง เผชิญหน้ากัน ต่อสู้กันอย่างดุเดือด

......

ดูท่าทางเจ้าชาย เริ่มอ่อนกำลัง ...เจ้าหญิงตะโกนออกไป *แผลที่ไหล่ขวา*

มังกรตกใจ, เจ้าชายพุ่งดาบเข้าไปตรงแผล

มังกรกำลังจะปราชัย เจ้าชายพุ่งดาบเข้าซ้ำแผลเดิม

สิ้นท่าแล้ว เจ้ามังกร ชัยชนะเป็นของเจ้าชาย...แต่?

เจ้าหญิงเดินลงมาหาเจ้าชายด้วยความปีติ

เจ้าชายหันไปหาเจ้าหญิง แสยะยิ้มท่าทางน่ากลัว

ดาบเปื้อนเลือด ในมือเจ้าชาย

ปลายดาบหันไปทางเจ้าหญิง !!!

แท้จริงเจ้าชายองค์นั้นคือสมุนของแม่มด ที่รับคำสั่งให้มาฆ่าเจ้าหญิง นั่นเอง

แต่เพราะมีมังกรร้ายคอยปกป้อง เจ้าหญิงจึงรอดมาได้ แต่ปีนี้ มังกรแพ้...

เจ้าหญิงหนีไปหลบใกล้ร่างมังกร ที่กำลังจะตาย

น้ำตานองหน้า เจ้าหญิงรู้สึกผิด ทันใดนั้น จุมพิตลงที่แก้มมังกร...

ปาฏิหาริ์บังเกิด ร่างมังกรเปล่งแสง คำสาปถูกคลาย

มังกรร้ายกลายร่างเป็นเจ้าชายรูปงาม อีกพระองค์

เจ้าชายผู้มีรัศมีเป็นสีทอง (คล้ายซุปเปอร์ไซย่า)

รัศมีเปล่งประกายดั่งแสงตะวัน พุ่งไปยังเจ้าชายสมุนแม่มด

ร่างกายแหลกสลายไปในพริบตา

แผลที่ไหล่บัดนี้หายสนิทแล้ว

เจ้าชายเล่าความเป็นมา...แท้จริงตนโดนสาป

ให้มาเฝ้าปราสาท สิบปี ถ้าปกป้องเจ้าหญิงไม่ได้

ทั้งตน, อาณาจักร และชาวเมืองทุกคน จะต้องวิบัติ

.เจ้าหญิงซาบซึ้งในความกล้าหาญ

....

คงเดาออกแล้วว่า สุดท้าย นิทานทุกเรื่องก็ต้อง Happy

.....

.....

.....

สนุกมั้ย นิทานเรื่องนี้ ในฝัน ไม่ต้องแปลกใจ

เจ้าชายที่ถูกสาปน่ะ คือเราเอง เราฝันเห็นตัวเองเป็นเจ้าชาย

แล้วเจ้าหญิง คือ คนที่เรา.... นั่นแหละ

ไว้คราวหน้า เราฝันดีๆแบบนี้อีก จะมาเล่าให้ฟังนะ

ฉันเป็นคนธรรมดา หน้าตาเชยๆ(แต่ไปทางหน้าตาดีนะ) แต่งตัวไม่ค่อยเก่ง

ฉันเป็นคนนิสัยดี แต่ก้อมีนิสัยเสียอยู่บ้าง

นิสัยดีๆ ฉันคิดว่าเธอคงรู้อยู่แล้ว ฉันจะบอกนิสัยเสียให้เธอรู้

ฉันนอนตื่นสาย ฉันกินจุ ขี้โมโห(แต่จะโทษตัวเอง ซะมาก)

ฉันเป็นคนทำอะไรตรงๆ บางครั้งฉันทำให้ใครๆโกรธ...

...เพียงเพราะฉันวิจารณ์เค้าตรงๆ(ก้อมันจริงนี่)

ฉันชอบแคะจมูก กัดเล็บ เกาหู ตบพุง เกาก้น...

ฉันเจ้าชู้นะ(ฉันยอมรับ) แต่นั่นทำให้ฉันเป็นคนน่าคบ...

เพราะฉันชมใครๆแบบตรงไปตรงมา สวยก้อบอกว่าสวย

ฉันเป็นภูมิแพ้ เธอมักจะเห็นฉันไอ(แค่กๆ) บ่อยๆ

ฉันชอบอ่านหนังสือมากๆ จนบางครั้ง เธออาจคิดว่า...

...ชีวิตของฉันมีแต่ฉันกับหนังสือเท่านั้น ...ไม่จิงหรอก

เพราะฉันอ่านหนังสือได้ไม่นาน ก้อจะง่วง

คิดๆดู ฉันเองก้อไม่ได้รู้จักตัวเองได้ดีไปกว่าที่เธอรู้หรอก

แต่ฉันคิดว่า นั่นเป็นสเน่ของฉัน...

ที่ทำให้ ใครๆที่ฉันคบ อยากรู้เรื่องของฉัน แต่...

ฉันไม่บอกใครง่ายๆหรอก ยกเว้นเธอ

(ก้อเธอเป็น"เพื่อน"ของฉันนี่)

.......

.......

แล้ว....เธอล่ะ

???

(ความจริงกะจะเอารูปที่ตัวเองวาดมาลง แต่ทำไม่เป็น อดดูซะงั้น)

เริ่มต้น... กับวันว่างอีกครั้ง หลังจากเหน็ดเหนื่อยกับการทำงาน

พ้นช่วงสอบ กลับมาใช้เวลาอยู่กับตัวเองอีกครั้ง ....

เวลาที่เราว่าง เวลา...มันดูเหมือนจะรอเรา มันเดินช้าลง

มัน ให้เราได้มีโอกาสดูวิวข้างทาง เก็บภาพต่างๆ...

มันให้เวลาเรา ได้มีโอกาส เหลียวกลับไปดู เส้นทางที่เราผ่านมา

ช่วงเวลาเหล่านั้น เกิดอะไรขึ้นมากมาย ...

ถึงเราจะยังไม่เคยหกล้ม แต่ก้อมีช่วงที่เราสะดุด

นึกถึง สิ่งที่เคยผ่านไป อะไรดีดี เกิดขึ้นตั้งมากมาย

ได้เจอคนดีดี คนที่เราเกิดความรัก เกิดความห่วงหา

เวลานี้ คนคนนั้น จะเป็นยังไงบ้างนะ?

.....

.....

.......

บางที การได้อยู่คนเดียว ก็มีข้อดี

อาจจะเป็นเพราะเรา เคยชินกับการใช้ชีวิต ที่ต้องพึ่งพาแต่ตัวเอง

อาจจะแปลกซักหน่อย ถ้าจะมีใครซักคนเพิ่มเข้ามา

....

เข้ามาเปลี่ยนแปลงเรา

รู้จักการช่วยเหลือกัน การแป่งปันกัน และ.....ความรัก

เกิดความผูกพัน เกิดสายใยบางๆ เชื่อมเข้าด้วยกัน

ช่วงเวลาที่มีแต่ความสุข ช่วงเวลานั้น

ผ่านไปแล้ว พร้อมๆกับ ...ใครคนนั้น ผ่านไป...

.....

สุดท้าย เราก็ย้อนกลับมาอยู่กับตัวเองเหมือนเดิม

เป็นแบบนี้ หลายครั้งแล้วสินะ

....

....

หวังไว้ว่า จุดหมายปลายทางของถนน เส้นนี้

จะมี ...ใครคนนั้น รอเราอยู่

?

(จะใส่เพลง ต้องทำไงฟ่ะ ?? งง ว๊อยยยย!!!!)